Wojska sowieckie pod dowództwem Michaiła Tuchaczewskiego uderzyły na Warszawę. Z kolei na froncie południowo zachodnim Aleksander Jegarow rozpoczął uderzenie na Lwów. Obrona tego miasta prowadzona była przez trzy dywizje armii polskiej i armię ukraińską, na czele której stał generał Mychajło Omelianowicz-Pawlenko. Szczególnie spektakularna i godna podziwu była jednak obrona Lwowa stawiana przez jego mieszkańców, którzy z poświęceniem i uporem bronili swego ukochanego miasta przed atakiem armii sowieckiej. Szczególnie ważna była bitwa pod Zadwórzem, do której doszło 17 sierpnia 1920 roku. W bitwie tej wojska złożone głównie z mieszkańców Lwowa stawiły czoła sowieckiej dywizji konnej. W wyniku tej bitwy zginęli niemal wszyscy ochotnicy biorący w niej udział, dlatego też jest ona porównywana do słynnej bitwy w wąwozie Termopile i nazywana Polskimi Termopilami.20 sierpnia 1920 roku dowódcy wojsk sowieckich podjęli decyzję o odstąpieniu od szturmu na Lwów i przeszeregowanie wojska w kierunku Lublina.