W czasie wojny polsko-ruskiej z początku dwudziestego wieku działania wojenne były prowadzone na froncie północnym i froncie południowym. Działania na froncie wschodnim nie były prowadzone ze względu na uwarunkowania geograficzne terenu (tereny bagienne i podmokłe).Na froncie północnym doszło do starć wojsk prowadzonych po stronie polskiej przez Michaiła Tuchaczewskiego i po stronie ruskiej przez Ivara Smilga. Natomiast na froncie południowym dochodziło do starć wojsk polskich pod dowództwem Jegorowa z wojskami radzieckimi pod dowództwem z Józefem Stalinem. Siergiej Kamieniew był głównym dowódcą wojsk radzieckich w czasie wojny prowadzonej w latach 1919-1920. Armie biorące udział w konflikcie były stosunkowo mało liczne, z uwagi na dopiero co zakończoną I wojnę światową. Dlatego też działania wojenne nie miały charakteru wojny pozycyjnej, lecz wojny manewrowej. Z uwagi na brak dostatecznej liczby żołnierzy niektóre odcinki frontu wojennego były słabo obsadzone, a część z nich nie była obsadzona w ogóle.